Jest cudnie. Jestem umówiona dziś z Herbacianą i Meg. Będzie na pewno kawa i naleśniczki i ploteczki i już chodzę od rana z uśmiechem. W poniedziałek powtórka z moją kochaną DQ. Jest cudnie, cieszę się jak dziecko. Słońce świeci, żyć się chce.

Poza tym wczoraj pół wieczora siedziałam zawinięta w koc po uszy i z kakałkiem. Miałam jechać na niemiecki, ale stwierdziłam, że nie dam rady. Że mam gorączkę, że bolą mnie oczy i głowa i nogi i brzuch i WSZYSTKO i po prostu się z domu nie ruszę bo nie. Trzepało mną jakieś przeziębienie/osłabienie/zmęczenie/PMS. W końcu @ przyszła, ja się przespałam, przez noc wszystkie objawy niepożądane ustąpiły. Rano zrobiłam LH, wieczorem zaczynam brać tabletki. Urlop na przyszły piątek podpisany. Super.

A do tego rodzice podarowali nam mikser. A G. dała znać gdzie kupić chili czyli znowu myślę o ciasteczkach.

A z innej beczki; mieszkamy praktycznie przy jednej z główniejszych uliczek mojego miasteczka. Tak, uliczek i miasteczka. Ale. No właśnie, zbliża się Wszystkich Świętych a że po drugiej stronie uliczki jestchyba najgłówniejszy cmentarz, miasto zabrało się za remont uliczki, robienie chodzników i miejsc parkingowych. I nie wiem czy chcą skończyć do jutra, czy może dlatego że to jedna z główniejszych uliczek i raczej w godzinach szczytu używana. W każdym razie w dzień nie można wyłączyć jednego pasa, bo całe miasteczko by się zatkało, więc co robią drogowcy? A na przykład zaczynają swoje prace pt. zrywanie asfaktu o 22 lub 23. Jest bosko. Pod naszym oknem ostatnio taka maszyna do zrywania asfaltu pracowała do 4 co najmniej. Wiem, bo o tej 4 się obudziłam i poszłam się napić. I tak przez cały ubiegły tydzień; jak nie zrywanie asfaktu to wypompowywanie gulikaalbo inne dziwne głośne czynności.

No i chudnę. Schudłam już 2 kg. Wcale się nie odchudzam, jem normalnie. Z tą różnicą tylko, że pożeram słodkie. Bo mi cukier spada. Jedna laseczka mi napisała, że mam duże wahania cukru bo m. go obniża i powinnam przejść na dietę by te wahania zminimalizować. Bez chleba, kartofli, mącznych rzeczy etc. i słodyczy. Jeść mało a często. I ma rację. No i spoko, ja już na takiej diecie byłam i czułam się wspaniale. Ale teraz z tą moją chcicą na słodkie? No nie wiem, nie wiem. Z drugiej strony jak nie zrobię porządku z tym cukrem to będzie dalej jak jest. A poza tym chcę dostać okres. DZISIAJ koniecznie, najpóźniej jutro bo inaczej moje piękne wyliczenia i termin usg szlag trafi. A poza tym bolą mnie oczy. Wczoraj pół dnia robiłam taką wredną tabelkę w excelu z milionem pozycji i numerków i dostałam oczopląsu. I tak te moje oczy popląsały że odpląsać nie mogą. Normalnie zaram umrę chyba. Nieee, normalnie to pójdę się za chwilę przejść bo komputer mnie słabi. No tak, tylko że pracuję przy komputerze a jest dopiero 8.58 rano! A!A!

No więc na Jasień ostatecznie nie jedziemy. Nie tylko ja mam lenia, inni też a T. w sobotę pracuje więc i tak kicha. Za to w niedzielę jedziemy z Sis i familią chyba na Wielką Raczę. Liczę na jesienne słońce i dobrą zabawę. Dzisiaj będę słomianą wdową. T. jedzie przewozić z Ronem jakąś lodówkę z jednego mieszkania do drugiego. Może zrobię zapiekanki? Zastanowię się. Poza tym oszczędzamy. Jak dobrze pójdzie to w tym miesiącu uda nam się wyjść z debetu - jeszcze ponorweskiemu-powypadkowemu.

W pracy robota i stres a dodatkowo plotki o złych czasach i zwolnieniach; generalnie źle się dzieje. I nie ma to nic wspólnego z tym całym kryzysem o których media trąbią. W zeszłym tygodniu było jakieś potajemne spotkanie; prezes+dyrektor+kadrowa. Podobno oceniali pracowników i ustalali plan zatrudnienia. Każdy trzęsie tyłkiem. A ja potrzebuję teraz stałej pracy i stałego dochodu.

Dziś G. przyniosła mi przepis na czekoladowe ciasteczka z chili. Mam przeogromną chęć upiec je na Święta. Poza tym dużo roboty i wielki leń. Słońce zagląda przez okno i kusi, ale nie nie. Na Jasień jechać mi się w ten weekend tak nie chce i zamierzam siedzieć cicho w tym temacie, ciiii, może wszyscy zapomną. Chociaż słońce kusi i kusi. Koronki, obcasy i pełnia kobiecości. Obiadu dzisiaj nie gotuję, bo nie.

I mam cudownego męża!

Weekend był przecudny. Naprawdę bardzo takiego potrzebowałam. Wyjazd w Beskid Śląsko-Morawski; Girowa, sesmażany syr i nocleg na Severce, w niedzielę Filipka; wspaniałe placki i ciemne piwo, Stożek, lody w wiślańskiej Janeczce. Jesienny Beskid jest cudny, przekolorowy, szuranie liściami, kasztany, promienie słoneczne, wędrowanie z plecakiem i całym majdanem. Do tego wspaniała ekipa. Bardzo odpoczęłam psychicznie, oderwałam się na cały weekend od problemów, od pracy, od myślenia. Liczyło się tylko tu i teraz; wspólne wędrowanie, śmiechy, rozmowy. Jestem szczęśliwa i zmęczona. Pozytywnie zmęczona. I strasznie wysuszona.